مهراوه ی من !

من از گفتار زشتی که بر زبان رفته است ، بیمی ندارم.

من از کردار بدی که از من سر زند ، نمی هراسم .

من پس از هر خطا ، همچون پس از هر ثواب

و پس از هر نفرین ، همچون پس از هر آفرین

و پس از هر سرزنش ، همچون پس از هر نیایش

جانم از آرامش و سکون سرشار است.

دلم از امید و نوازش لبریز است.

که بدی های من هرگز از مهر تو افزون نتواند بود .

که زشتی های من از زیبایی تو بیرون نتواند شد.

ای خوب ترین خوب من